Feit dat iets wordt gezien en toegegeven. Aanvaarding, acceptatie, bevestiging, goedkeuring is de betekenis die er aan gegeven wordt.
Erkenning, ik heb het al eens eerder benoemd. Het valt het me op dat het nog steeds naar voren komt in de gesprekken die ik heb, ook de laatste tijd weer. Bijna ieder gesprek die ik heb gehad kwam het wel ter sprake.
Wat is het, waarom mensen zo op zoek zijn naar erkenning. In het doorvragen komt dan naar voren ‘Gezien worden in hetgeen wat ik doe’. ‘Van betekenis zijn’ en daarvoor dan waardering krijgen.
Het staat ook niet voor niets in het rijtje van basisbehoeften. Toch komt er dan naar voren tijdens het gesprek, dat het gemist wordt met alle gevolgen van dien. De erkenning en waardering, gezien worden in wat wel goed gaat i.p.v. benadrukken wat niet goed gaat, daardoor geen plezier meer ervaren en daardoor uitvallen of op zoek gaan naar een andere werkomgeving.
Vraag is, wat verwacht jij en wat zou je hier zelf in kunnen doen? Wat heb jij nodig, wat geef jij jezelf hierin?
Vaak zit er een grotere sleutel in ons zelf dan we ons soms beseffen. Wat gebeurd als jij jezelf de erkenning geeft in wie je bent en wat je doet en het minder door een ander laat bepalen?
Voor iedereen kan of zal dit anders zijn. We zijn immers allemaal uniek met onze eigen waarden en verwachtingen.
Mis jij op dit moment erkenning, bijvoorbeeld in je werk? En zou je dit wel willen en wil je vooral ook weten wat je zelf hierin kan doen? Ik kijk graag met je mee.